Historia Ruchu Światło-Życie

Ruch Światło- Życie, popularnie zwany Oazą, jak każde dzieło w Kościele ma swoje korzenie… Spróbujmy się im pokrótce przyjrzeć. Jezus nauczając tłumy, głosił w przypowieściach, że „Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, jest większe od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki przylatują z powietrza i gnieżdżą się na jego gałęziach.” /Zob. Mt 13, 31-32/. Takim ziarnem okazała się apostolska gorliwość, dziś już kandydata na ołtarze ks. Franciszka Blachnickiego. Wielkie dzieło Oazy, dziś znane i krzewione nie tylko w Polsce, ale także poza granicami naszej Ojczyzny, nawet w odległych krajach misyjnych, podobnie jak to ewangeliczne ziarno ma swoje, wbrew pozorom, bardzo skromne początki. Dziś turnusy wakacyjnych rekolekcji oazowych odbywają się w różnych miejscach na mapie Polski, Europy i świata. W 1954 roku te pierwsze rekolekcje oazowe odbyły się tylko w jednym. Małej miejscowości Bibiela, koło Tarnowskich Gór, a uczestniczyć w nich mogli jedynie ministranci z parafii w Rydułtowach, podopieczni ks. Blachnickiego.
Kolejnym krokiem w rozwoju Ruchu, było założenie trzy lata później Krucjaty Wstrzemięźliwości, a w następnym, 1958 roku, zainicjowanie powstania wspólnoty życia konsekrowanego, późniejszego Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła. Jak to bywa w przypadku Bożych dzieł, muszą one zostać poddane próbie i przejść swój Wielki Piątek. Tak było i z tym.
W roku 1960 ówczesne władze socjalistyczne zlikwidowały Centralę Krucjaty Wstrzemięźliwości. Zakaz działalności i ścisła kontrola Urzędu Bezpieczeństwa znacznie utrudniły dalszy rozwój Ruchu. Znaczący przełom nastąpił trzy lata później. Liczba wydaje się być nie bez znaczenia, w końcu Jezus po trzech dniach bycia w grobie, Zmartwychwstał i przyniósł ludzkości dar nowego życia!
W roku 1963 odbyły się pierwsze rekolekcje oazowe dla dziewcząt, w miejscowości Szlachtowa, niedaleko Krościenka. Od tamtej pory, turnusy wakacyjne odbywały się już corocznie, obejmując kolejne grupy wiekowe. W 1964 roku, ks. Franciszek Blachnicki zakupił dom na Kopiej Górce, w Krościenku nad Dunajcem, który stał się Centrum Ruchu i jest nim do dziś.
Wspomniany Założyciel, człowiek niezwykle charyzmatyczny opracował całoroczny program formacyjny, który został wcielony w życie w roku 1969. Od tamtej pory, każdy członek Ruchu, poza wakacyjnymi rekolekcjami miał obowiązek podejmowania duchowej pracy i rozwoju w ciągu całego roku.
Akt Konstytutywny Ruchu, jak to określał ks. Blachnicki, miał miejsce w roku 1973, kiedy to 11 czerwca, podczas Centralnej Oazy Matki w Krościenku Wyżnym, ówczesny kard. Karol Wojtyła, dokonał aktu zawierzenia Oazy Niepokalanej Matce Kościoła i poświęcił Jej figurę, usytuowaną na Kopiej Górce. W tym to roku, odbyły się też pierwsze rekolekcje dla rodzin.
Przełomowym rokiem w dziejach Ruchu, był także rok 1976, wtedy miało miejsce poświęcenie kaplicy Chrystusa Króla na Kopiej Górce, a także odbyła się pierwsza Krajowa Kongregacja Osób Odpowiedzialnych, podczas której oficjalnie przyjęto nazwę Ruch Światło- Życie. Do tej pory posługiwano się terminami Ruch Oazowy, Ruch Żywego Kościoła, Ruch Niepokalanej.
Ruch Światło- Życie zaczął nabierać na sile i szybko się rozprzestrzeniać. W roku 1977 zapoczątkowano Oazę w Boliwii, a w kolejnych latach w Rzymie, Słowacji czy Niemczech. Mimo, iż Polska w tym czasie była pod komunistycznym pręgieżem władz socjalistycznych, zaszczepiony na naszych ziemiach charyzmat posoborowej odnowy Kościoła i program formacji deuterokatechumenalnej, przenikał poza granice naszej Ojczyzny. Założyciel Ruchu, ks. Franciszek Blachnicki w roku 1981 wyjechał z Polski, z zamiarem szybkiego powrotu. Jednak wprowadzony 13 grudnia stan wojenny uniemożliwił Mu powrót do Ojczyzny. Stąd podjął się działalności na emigracji, a Jego funkcje krajowego moderatora, w roku 1982 objął ks. Wojciech Danielski. Pełnił ją przez trzy lata, do chwili śmierci. Potem objął ją ks. Henryk Bolczyk.
27 lutego 1987 roku, z Niemiec, nadeszła zatrważająca wszystkich wiadomość. Ks. Franciszek Blachnicki, odszedł do wieczności. Zmarł w Carlsbergu, w Niemczech, gdzie wtenczas przebywał. Po Jego śmierci Ruch nadal się rozprzestrzeniał, obejmując kolejne kraje m.in. Ukrainę czy Kanadę. W roku 1993 powołano do życia Centralną Diakonię Jedności, jednostkę której celem miało być wspieranie działania ks. Moderatora. 1995 r, to czas kiedy otwarto proces beatyfikacyjny, dziś już sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego. Jego dotychczasowe szczątki, w roku 2000 zostały przeniesione do kościoła p.w. Dobrego Pasterza w Krościenku.
Ruch nieustannie się rozwija, na przełomie lat zmieniają się moderatorzy (zob. ad. 1.), zostają opracowywane materiały formacyjne, są zakładane nowe wspólnoty, w Polsce i poza Jej granicami, przybywa członków. Historia pisze się dalej…