Sztuka Kochania - Weekend Miłosierdzia DOM Nebo

Temat spotkania „Sztuka Kochania” w intrygujący sposób kierował nas do istoty Miłosierdzia, czyli Miłości. Temat miał nas poprowadzić przez naszą miłość do tej największej, nieskończonej, wiecznej – Miłości Boga. Dzięki Słowu Bożemu w Namiocie Spotkania, kazaniom, konferencji i adoracji staraliśmy się przybliżyć do niej jak najbliżej. Nie raz, nie dwa poruszaliśmy najgłębsze struny i otwieraliśmy bardzo delikatne i rzadko pokazywane strony naszej wiary. W tym wszystkim nie zabrakło śmiechu, ogromnej dawki śmiechu, radości, spacerów i pysznej kawy. Udało nam się też zrobić urodzinową niespodziankę ks. Kazimierzowi oraz spotkać z moderatorami sprzed lat … z pamiętającym każdego z nas po imieniu - Wujem Muszem i ks. Leszkiem Przybylskim. Zaś nasze Siostry michalitki [tak, tak - tam też są oazowe dinozaury] nie dość, że przychodziły na nasze punkty programu, to Niedzielę Miłosierdzia świętowaliśmy w kaplicy ich domu macierzystego. Ogromne podziękowania dla całego Zarządu. Wszystkim siostrom jesteśmy wdzięczni z całego serce. Grupa była liczniejsza niż rok temu, nie zabrakło przedstawicieli dinozaurów z Torunia, Wołomina, Warszawy, Szydłowca, Stalowej Woli, Krosna, Wrocanki i Miejsca Piastowego. Udało się przekroczyć próg 30 osób.
Za rok najwyższy czas dodać kolejny punkt programu: świadectwa…
„Wszystkim dziękuję, że byliśmy połączeni w istocie Miłosierdzia Jezusowego. Była to dla mnie ogromna terapia i bomba wsparcia duchowego. Pamiętaliśmy i o tych, którzy z różnych przyczyn nie mogli być z nami, ale też poznałam innych cudnych Dinozaurów. Dziękuję x. Kazimierzowi i Oli oraz wszystkim którzy przyczynili się do tego. Dziękuję naszym kochanym Siostrom od św. Michała, że były z nami. Dorotce, że nam pokazała piękne uroki Iwonicza Zdroju. Poświętowaliśmy i wracamy pełni nadziei do codziennego życia. To pisałam ja Ewa i to było moje otwarcie się na grupę.”
„Kochani chciałam Wam wszystkim podziękować za cudowne chwile, które mogłam dzielić z tak fajną ekipą ludzi. Dziękuję za wspaniały powrót do przeszłości tworząc równocześnie piękną przyszłość. Dziękuję Bogu, że mogłam poznać każdego z Was z osobna.”
„Wspomnienia ożyły... czas zleciał... kiedy ostatni raz was widziałam. Mówią, że nic nie dzieje się bez przyczyny. Dziękuję za spotkanie tych, których już znałam. Dziękuję za poznanie nowych osób... Za te rozmowy niedokończone!!! Znów mi się wydaje, że to Miejsce Piastowe nie jest daleko …”
Myśmy poznali i uwierzyli miłości, jaką Bóg ma ku nam. Bóg jest miłością: kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim. Przez to miłość osiąga w nas kres doskonałości, że mamy pełną ufność na dzień sądu, ponieważ tak, jak On jest [w niebie], i my jesteśmy na tym świecie. W miłości nie ma lęku, lecz doskonała miłość usuwa lęk, ponieważ lęk kojarzy się z karą. Ten zaś, kto się lęka, nie wydoskonalił się w miłości*. My miłujemy [Boga], ponieważ Bóg sam pierwszy nas umiłował. 1 j 4, 16 -19